Home sweet home!

Na en lange, maar wel voorspoedige reis zijn Linda en ik gisteren precies zoals gepland om half 8 's avonds aangekomen op Schiphol. Vanmorgen werd ik wakker ik in mijn ouderlijk huis, mijn moeder deed de gordijnen voor mij open en in de tuin lag een hele pak sneeuw! Nogal een contrast na drie maanden zon, zee en strand, maar wel mooi om te zien.

Ik wil iedereen bij deze bedanken voor alle leuke berichten op de site, Paul en Joke en Peter voor de extra fotoruimte en ik hoop jullie allemaal snel weer in levende lijve te zien!

Liefs Jeanne

5 reacties | reageer

Het laatste stukje van het Zuidereiland

We hebben af en toe al wel wat foto's geplaatst van het zuidereiland alleen het verhaal ontbrak nog...Om het plaatje compleet te maken, doen we nu verslag van onze ervaringen op het mooie zuidereiland.

Op 14 januari zijn we om 8.30 met de boot op de ferry over gevaren naar het zuidereiland. Dit was een vroegertje. We moesten namelijk een uur van te voren inchecken. En de dag ervoor hadden we een kleine inschattingsfout gemaakt. We waren er vanuit gegaan dat we in 3 uur wel van Taupo naar Wellington konden rijden.  Toen we dit vertelden tegen Bobby (de man op de foto die we de professor noemen) zei hij dat het minstens 5 uur rijden was naar Wellington. Onze reis van Taupo naar Wellington startte pas om 19.00 s avonds.  We wisten dat we door moesten rijden, omdat het anders nachtwerk zou worden. Dit deden we dan ook...met als gevolg dat we van de weg gehaald werden door de politie. We reden 120km per uur ipv de 100km die toegestaan was. Gelukkig werkte het in ons voordeel dat we ons onschuldige naïeve gezichtjes konden opzetten. Hij gaf ons voor deze keer alleen een waarschuwing en geen bekeuring. Om 01.00 kwamen we aan in Wellington. We konden ongeveer 5 uurtjes slapen voordat we er weer uit moesten om de ferry te halen.

Met de ferry zijn we van Wellington naar Picton gevaren. Vanaf Picton zijn we met de auto naar het Abel Tasman National Park gereden. Helaas hebben we niet heel van het park gezien, want het was enorm slecht weer die dag. Na het Abel Tasman Park zijn we door gereden langs de westkust naar Franz Joseph. Dit was een kleine 7 uur rijden.  Bij Franz Joseph hebben we de volgende dag de gletsjer beklommen in het heerlijk zonnetje. We kregen bergschoenen en soort schaatsijzers waarmee we goed in het ijs konden lopen.

Na Franz Joseph zijn we door gereden naar het o zo leuke Queenstown. Een heel leuk plaatsje aan een mooi meer. We hadden een hostel geboekt dat iets uit het centrum lag met een mooi uitzicht op het meer. Echter toen we daar aankwamen bleek de eigenaar een irritante, bemoeizuchtige oude vent te zijn. Tja daar hadden we natuurlijk geen zin. We zijn op vakantie en dan hebben we geen zin in dat soort mensen. We probeerden uit te leggen dat we liever ergens anders gingen slapen...echter het bleek dat deze man dit al veel vaker mee maakte en hij sputterde dan ook hard tegen. Uiteindelijk ging het hem natuurlijk om het geld dat hij zou mislopen..dus nadat we hem 50 dollar in zijn handen hadden gedrukt zijn we snel op zoek gegaan naar een ander hostel. We hebben 1 nachtje in de Black Sheep geslapen en de nachten erna in Bungi Backpackers. Toen we bij Bungi aankwamen liepen we 2 Nederlanders (Frank en Klaas Jan) tegen het lijf die wel al eerder hadden gezien bij Franz Joseph. Met hen hebben we lekker geluncht en gechilled in het park, want het was die dag heerlijk weer. S'avonds hebben we een lekkere pasta met hen gegeten en het spel "the ring of fire" gespeeld. Ons favoriete drankspelletje. Vervolgens hebben de World Bar in Queenstown onveilig gemaakt. Het was een geweldige avond omdat we allerlei bekenden tegen kwamen.  De Australiërs die we hadden ontmoet op het noordereiland waren er. Ook kwamen we Ankie tegen. Ankie is een meisje uit België dat we steeds tegenkomen in Australië en Nieuw Zeeland. En ook Tim en Thomas waren. De 2 jongens waarmee we eerste kerstdag gevierd hebben in Sydney.

De volgende morgen zijn we richting Milford Sound vertrokken. Een mooi Fiordenlandschap waar het altijd regent. We zijn die dag eerst naar het plaatsje Te Anau gereden. Daarvandaan was het nog een kleine 200 km rijden naar Milford Sound. De volgende morgen zijn we vroeg vertrokken om de boot van 11.00 te halen in Milford Sound. Helaas zat het verkeer niet mee....(lang leve de langzame campers, de vakantiegangers die met 60km p/uur een pass op rijden en de wegwerkers)...waardoor we de boot miste. Gelukkig was er geen man over boord en konden we met de boot van 12.30 mee. Ondanks dat het koud was, enorm waaide en regende, was de boottocht geweldig.  Het was een fantastisch landschap. Er zwommen zeehonden en we hadden een kapitein met een goed gevoel voor humor.

Na de boottocht zijn we terug gereden naar Te Anau. Tijdens de weg terug zijn we nog een aantal keer gestopt bij adembenemende plekjes. Zoals Lake Gunn en the Mirror Lakes. S'avonds zijn we moe maar voldaan in slaap gevallen.

De dag erna zijn we terug gereden naar Queenstown. We wilden nog een keer een poging doen om te gaan skydiven. Het weer was veelbelovend toen we erheen reden. Het was zonnig en er waren amper wolkjes aan de lucht. En we hadden geluk om 15.30 waren er nog 2 plekjes vrij. Maar toen we ons om 15.15 moesten melden, voelden we de bui (letterlijk) al  hangen.  De lucht betrok opeens heel snel en de eerste regendruppels kwamen al naar beneden. En inderdaad het was een "no go". We mochten de lucht niet in. Probeer het morgen nog een keer werd er gezegd. Helaas was het de volgende dag niet veel beter weer. Het werd tot 3 keer toe afgelast. Geen skydive voor ons dus...om onszelf te troosten zijn toen maar even gaan shoppen.

Daarna zijn we door gereden naar Otagu. Dit ligt vlakbij Dunedin aan de oostkust van het zuidereiland. Een mooi plaatsje aan grote baai. Helaas troffen we het hier niet met het weer...het was enorm koud. Alle truien en jassen moesten er aan te pas komen en we hebben zelfs de kachel nog aan gezet.

Inmiddels was het zaterdag en die dag hebben we heel de dag in de auto gespendeerd. We hadden afgesproken om  Klaas Jan en Frank s'avonds te ontmoeten in Blenheim. We hebben met hun ons favoriete spelletje gedaan en het werd een bonte avond. De volgende ochtend (op zondag jawel) zijn we aangeschoven bij een een winery (een hele dag wijntjes proeven) in de Marlborough streek. Nu is een wijntje in de zon lekker, maar om 11 uur sochtends wel wat vroeg. Helaas kregen we er geen hapjes bij en zo steeg de wijn als snel naar ons hoofd. Bij de eerste wijnproeverij hadden we al 13 (!) verschillende wijntjes achter de kiezen. Waar we eerst nog vrolijk alles opdronken en iets te enthousiast van start gingen, lagen we om 15.00 uur er redelijk af. Tot groot vermaak van onze medeproevers. Zij begonnen alleen pas om 13.00uur. De valsspelers ;).  De dag werd afgesloten met een bezoek aan de chocolate factory.  Aangezien we alle andere wijntjes na 15.00 uur netjes hadden afgeslagen, hadden we wel weer zin in chocola!

Gisteren zijn we naar Kaikoura gereden voor onze lang verwachte whalewatch, maar dat was zo ontzettend duur dat we het verstek hebben laten gaan. Wel hebben we nog wat hulpeloze zeehondjes gezien bij de ‘seal colony'  (waar Russen ook hebben geleerd dat je GEEN stenen naar zeehonden moet gooien als ze liggen te slapen want dan vallen ze je aan). 's Avonds lekker uit eten geweest (kreeft!).  

Nu zijn we in een Frans dorp (met franse migranten) naast Christchurch en het heet op zn Maori's (natuurlijk) Akaroa. We treffen het helaas niet echt met het weer. Regen, veel wolken en tussen de 15-20 graden. Maar dat mag de pret niet drukken, wij vermaken ons nog steeds.

Onze laatste uurtjes zijn helaas wel aangebroken. Het wordt tijd om onze auto uit te pakken en onze tassen in te pakken voor het vertrek.

Hier is ons vluchtschema:

Departing: CHC - 3:25 PM Thursday 28 January 2010 - Christchurch International
Arriving: MEL - 5:10 PM Thursday 28 January 2010 - Melbourne - Tullamarine

MELBOURNE       EY 461  Q  28JAN 2315  QAP6MGB/WEB   28JAN 28JAN 20K OK

TERMINAL:2

ABU DHABI                        ARRIVAL TIME: 0635

TERMINAL:3

 ABU DHABI       EY 19   Q  29JAN 0815  QAP6MGB/WEB   29JAN 29JAN 20K OK

TERMINAL:3

LONDON LHR                       ARRIVAL TIME: 1225

TERMINAL:4

Uw vlucht  : Londen - Amsterdam
Vrijdag, januari 29, 2010

17:05

Londen, Heathrow (LHR), GROOT BRITTANNIË

>

19:25

Amsterdam, Schiphol (AMS), NEDERLAND

KL1022 (73J)

Dan zien we jullie op schiphol! ;) (Wie wil ons ophalen?...;) )

8 reacties | reageer

Road runner en speedy gonzalez

Het nieuwe jaar is voor ons goed en snel gestart. Nieuw-Zeeland in iets minder dan 4 weken zien, blijkt best een moeilijke opgave. Het is een fantastisch mooi land, waar veel te doen en te zien is...Een kleine planning was dus wel op zijn plaats. Kern van onze planning: Doorcrossen en optimaal genieten van de dingen die we kunnen zien.

Op 2 januari zijn we naar Auckland gevlogen. We kwamen s'avonds rond 12 uur aan en we beseften dat we nu nog verder van huis zijn. Er is nu namelijk 12 uur tijdsverschil tussen Nieuw-Zeeland en Nederland. De volgende dag hebben we  genoten van een heerlijk ontbijtje op Parnell Road. Deze straat is de leukste straat in Auckland..tenminste volgens ons. Er zitten allemaal leuke barretjes en eettentjes..verder is er in Auckland niet zo veel moois te bekennen.

De volgende dag hebben we onze huurauto opgehaald. Het is een heerlijke, degelijke, oude Nissan stationwagen. Maar hij rijdt, is goedkoop en heeft genoeg ruimte voor onze bagage. We zijn meteen vertrokken naar het noorden van het Noordereiland, de Bay of Islands. Eenmaal daar aangekomen liepen we een Duits stel(Steffan en Sarah)  tegen het lijf die we diezelfde morgen bij de autoverhuur hadden gezien. Ze vertelde dat ze de volgende dag een zeilbootje gingen huren en vroegen of we misschien zin hadden om mee te gaan. Dat wilde we uiteraard wel.  We troffen het met het weer. Het was warm en zonnig en er stond voldoende wind om heerlijk te zeilen.  

De volgende dag zijn we via het Waipoua Kauri Forest (daar staan gigantische bomen) terug gereden naar Auckland en hebben daar overnacht. De dag ernaar zijn we gestart met onze tocht richting het zuiden. Na een mooie autorit over een slingerige maar mooie weg langs het water, kwamen we aan bij onze eerste stop: Whitianga. We werden hartelijk ontvangen in het hostel door 2 Italianen die bij ons op de kamer sliepen...Toen we binnen kwamen vroegen ze namelijk in hun gebrekkige Engels: "Are you doing that room?". Waarmee ze uiteraard bedoelde of we in hun kamer sliepen...het enige wat wij konden doen was hard lachen en hen uitleggen dat  ze die vraag beter anders konden formuleren.  Zoals we al een keer eerder hebben aangegeven zijn Italiaanse mannen nogal vasthoudend. Helaas gold dat voor dit duo wederom. De wijn bleef komen, evenals de vieze gladde praatjes en heftige discussies over Berlusconi. Maar goed we staan onze mannetjes wel en uiteindelijk vielen ze in slaap om ons vervolgens s'nachts alleen wakker te houden met hun gesnurk.

De volgende dag vertrokken we vroeg (8 uur) richting Hot Water Beach. Daar kun je als het eb is een kuil graven in het zand en dan komt er warm water boven. Daar kun je dan in badderen. Toen we daar aankwamen was iedereen al druk in de weer met de schep. Dat was mooi, dan konden wij mooi in een badje gaan zitten dat iemand anders al gebouwd had. Daarna zijn we door gereden naar Cathedral Cove..wederom een mooi stukje van het noordereiland. Daarvandaan zijn we door gecrosst naar Roturua. Een stad die letterlijk stinkt naar rotte eieren, omdat het aan een zwavelmeer ligt. Toen we aankwamen in het hostel en onze spullen uit de auto sjouwden, werden we vanaf een afstandje aangegaapt door 2 kerels. We zeiden dat ze ons beter even konden helpen sjouwen in plaats van daar te blijven staan..helaas hadden ze daar geen zin in, maar een praatje maken daar waren ze wel voor in. Het bleken Australiërs die met 5 anderen in een busje aan het rondreizen waren. 'S Avonds hebben we een drankje gedronken met die groep en zijn we uitgegaan in de Lava Bar. We waren vroeg in de morgen pas weer thuis en moesten om 10.00 al weer uitchecken. We besloten om die dag heerlijk te gaan uitbrakken en relaxen in 1 van de hot springs (Thermen) die Roturua heeft.

Aan het eind van de dag zijn we door gereden naar Taupo. Dit plaatsje ligt aan een enorm meer, Lake Taupo. Vanaf hier kun je naar het Tongariro National Park waar je de beroemde Tongariro Crossing hike kunt doen.  Een wandeling van 8 uur (!!) door een vulkanisch landschap. We hadden in Roturua speciaal nog een paar sportschoenen hiervoor gekocht dus we moesten er wel aan geloven. De volgende morgen werden we om 05.30 opgehaald door de shuttlebus die ons naar het beginpunt van de wandelroute bracht. Om 07.00 zijn we gestart. Dit was de eerste keer dat we ongeveer al onze kleren aan moesten trekken. Het was enorm koud! We zijn rustig van start gegaan. Er was ons verteld dat er een enorm zwaar steil stuk in de hike zat. Daar wilde we onze energie voor sparen. Men had niets te veel gezegd. Na 2 uur wandelen keken we tegen een berg aan die ongeveer te vergelijken is met een flatgebouw van  40 verdiepingen...en dan nog iets steiler. Vol goede moed zijn we naar boven geklommen. Hoe hoger we kwamen, hoe harder het ging waaien. We hebben het laatste stuk zelfs als aapjes (op handen en voeten) omhoog moeten klimmen, omdat de wind zo sterk was dat je omver geblazen werd. Nadat we de top hadden bereikt, zijn we ongeveer skiënd naar beneden gegaan. De afdaling was namelijk ook  zo steil. Om 14.30 bereikten we het eindpunt en was het wachten op de shuttlebus die ons weer terug naar Taupo zou brengen. Toen we eenmaal uitgeput in de bus zaten, kreeg deze na 10 minuten een lekke band. De bus is doorgereden naar een benzine station. De chauffeur wist niet hoe lang het zou duren, voordat er een nieuwe bus zou komen. We hadden geen zin om daarop te wachten en besloten dat we naar Taupo gingen liften. Dit ging vrij soepel. De eerste auto die we aanhielden bij het benzine station ging naar Taupo en het stel wilden ons wel een lift geven. Eenmaal terug in het hostel hebben we het vulkaanlandschap van ons afgedoucht, hebben we onszelf op een pizza getrakteerd en zijn we om 21.00 als een blok in slaap gevallen. We waren kapot, maar voldaan!

Vandaag hebben we even een "bijkomdag" in Taupo. We wilden eigenlijk nog gaan skydiven hier, maar helaas laat het weer dat niet toe vandaag. De zon schijnt wel, maar het waait hard en er valt af en toe een buitje. Morgen rijden we door naar Wellington. Vanaf daar vertrekken we woensdag met de ferry naar het zuidereiland om daar onze reis te vervolgen...

4 reacties | reageer

Sydney, sydney, sydney toch..:)

Allereerst voor iedereen een HAPPY NEW YEAR gewenst!

Uiteindelijk hebben Lin en ik dus de eindstemming Sydney bereikt. We werden door ons hostel (Billabong Gardens) verplicht om voor een hele week te boeken, ivm kerst en Oud en Nieuw. In Nederland werd dat ook door iedereen aangeraden om dat van te voren te boeken, want met oud en nieuw zitten alle hostels al snel vol. Linda en ik zagen dit weekje dan ook echt als een rustpunt, want het betekent dat we niet elke morgen om 10.00 uur hoeven uit te checken. En dat is na bijna twee maanden echt heel fijn, kan ik je zeggen!  

Helaas beloofde de weersverwachtingen geen mooi weer, maar regen, al zou het nog steeds warm zijn (zo'n 25 graden). Onze garderobe is er niet helemaal op gebouwd, maar gelukkig konden we bij de chinees een paraplu aanschaffen. Sydney' ers vonden het zelf klaarblijkelijk ook bijzonder dat het regende, want de vrouw achter de kassa zei tegen ons: " I haven't bought an umbrella myself in ages..."

Maar we hadden weinig tijd om ons te laten afleiden door een beetje regen, want we gingen kerst vieren! Eerste kerstdag hebben we bij de 3T (Thomas, Thomas en Tim) en Anneke en Lorraine een groot kerstmaal voorbereid. Was erg lekker en Linda en ik hebben ons ontfermd over het toetje (ijs met aardbei en sterretjes). We wilden eerst een grote soesjestoren bouwen van soesjes en ijs, maar we konden geen soesjes vinden in de supermarkt..dus hebben we het ons maar wat gemakkelijker gemaakt. Anneke en Lorraine hadden een grote gevulde kip gekocht, maar die werd natuurlijk niet snel gaar in een kleine keuken met mini-oven. Uiteindelijk was het daardoor wel een gezellige avond van tafelen en spelletjes doen, terwijl we om de beurt nog de kip probeerden ' af te bakken'  in de koekenpan.

Tweede kerstdag hebben Lin en ik grotendeels in bed doorgebracht. Tim en Peter waren nog in Brisbane en wij zouden met zn vieren in de kamer verblijven. We hadden het rijk voor ons alleen en hebben toen eerst maar een flinke was gedaan (Wie had dat gedahct dat wij onze was nog tijdens kerst zouden doen?). Daarna zagen we op tv dat het Sale was in alle grote shoppingmalls en door de regen leek ons dat een goede tijdsbesteding. We hebben ons savonds getrakteerd op een eigen tweede kerstdag gerecht, namelijk burrito's en een lekker toetje ;) en daarbij voor de buis gehangen, want we hadden een tv op onze kamer. Door de kerstfilms kwamen we wel een beetje in de kerstsferen.

De rest van de week hebben Linda en ik met de paraplu nog Sydney verkend en samen met onze belgische vriendin Ankie een bios gepakt (je moet wat met al die regen). Toen kwamen Tim en Peter langs en gelukkig namen zij de zon mee! We zijn een dagje naar Manly beach vertrokken met de ferry en zo konden we een paar mooie plaatjes schieten van de Opera house met een blauwe lucht. Bij manly beach kwam ik toevallig Anne Maartje nog tegen, mijn oude huisgenootje. Zij reist de andere kant op, van Nieuw Zeeland naar Australie, dus ze heeft ons nog wat handige tips gegeven.

Voor we het wisten vlogen de dagen om in Sydney en was het alweer oudjaarsdag. Wij hadden met zn vieren tickets besteld voor Field day op 1 januari want we hoorden van andere reizigers dat het erg leuk was om heen te gaan. Het is een groot muziekfestival middenin het centrum van Sydney. Omdat de kaartjes nogal prijzig waren, hadden we besloten om de avond daarvoor alleen wat vuurwerk te kijken en daarna naar bed te gaan. Ook omdat Sydney panisch is over alle drukte en het lastig zou worden om door de stad te reizen en we daar geen zin in hadden. Maar savonds werden Tim en Peter gebeld door hun vriend uit Brisbane (Doug) en die had nog twee (gratis) kaartjes over voor een heel groot feest naast de Harbour Brug. Helaas was het feest al uitverkocht dus Linda en ik  dachten eerst dat wij niet meekonden. Totdat we op de Australische marktplaats gingen kijken en er nog wat kaartjes beschikbaar waren. Er waren natuurlijk meer gegadigden, maar met wat belletjes kwamen we uit bij een voicemail van een jongen met een redelijk nederlands accent. Een nederlands smsje verder hadden we opeens twee kaartjes en zijn we snel naar de Harbour Bridge afgereisd met zn vieren.

Het feest zelf was heel grappig, omdat het middenin een pretpark was en alle attracties waren open tot 12 uur, dus we hebben ons niet verveeld. Ik zag ook nog mijn buurjongen uit Leerdam langslopen, Jochem. Hij liep daar toevallig ook met zijn vrienden uit Leerdam! Dat was wel even bizar.  Om twaalf uur konden we mooi vanaf de vlonders het spetterende vuurwerk bij de Harbour Bridge aanschouwen en het is die avond uiteindelijk geeindigd in een vroege morgen :).

Na een paar uurtjes slaap zijn we de volgende middag vertrokken naar Field day en hebben daar (wel wat brakjes) nog een gezellige avond gehad met leuke optredens. Het weer was echt bizar, want het was heel drukkend weer, warm, maar het regende ook af en toe, terwijl de zon scheen. Lekker zweten dus met zn allen bij het concert. Maar voor ons was het een bijzonder oud en nieuw zo met al die leuke feestjes en het vloog om. Toch is het wel heel vreemd om in je zomerkleding kerst en Oud en Nieuw te vieren. Lin en ik misten ook de de oliebollen eigenlijk wel..

2 januari hebben we onze tassen weer ingepakt, wat niet meeviel met zoveel verzamelde zooi in een maand, omdat we voornamelijk in de auto hadden geleefd. Maar alles pastte in de tas en Lin en ik hebben afscheid genomen van Tim en Peter. Zij vertrekken nu naar Azie en wij naar Nieuw-Zeeland. We vlogen gelukkig laat in de middag en kwamen om 11 uur savonds aan in Auckland, veilig en wel. Met een tijdsverschil van nu maar liefst twaalf uur (dat is pas echt veel!) zitten Linda en ik nu in een schattig hostel naast het centrum van Auckland. Weinig verschillen hier nog gezien tussen Australie en Nieuw-Zeeland. We moeten nog steeds links rijden, alles is wee rin het engels en als je oversteekt maakt het stoplicht nog steeds hetzelfde raar geluid. Het enige wat ons hier op viel is dat de lucht die je inademt, schoner aanvoelt dan in Sydney.

Vandaag vertrekken we met onze huurauto naar de Bay of Islands en slapen we vannacht in Paihia.

Dus tot zover! Hoop dat iedereen ook een leuke kerst heeft gehad een ik wens iedereeen een gezond 2010 toe! Lin en ik hoorden van iedereen thuis al dat jullie flinke sneeuwbuien hebben gehad en we waren toch een beetje jaloers moeten we bekennen.

Ons australische nummer wordt nog ingeruild voor een Nieuw Zeelandse simkaart, maar daarvoor moeten we weer even op pad. Dus terzijnertijd zal die hier weer op de website verschijnen, mochten jullie nog belangrijke of gezellige berichten willen sturen!

Groetjes en liefs

6 reacties | reageer

Back to nature

Op 4, 5 en 6 december zijn we met 6 mensen (2 Duitse meisje, 1 Canadees, 1 Brit en Linda en ik) met onze eigen 4WDrive richting Fraser eiland vertrokken. Dit is een eiland wat ook wel het zandeiland wordt genoemd...alle wegen bestaan namelijk uit zand, een 4WDrive is dus een vereiste. Het idee is dat je 3 dagen zelf met je groep het eiland gaat verkennen en dat je zelf rijdt en kampeert. Gelukkig kon Steve (de brit) goed met de 4WD overweg want aan het begin van onze eilandrit schudden we al heen en weer. Het zand was diep en er zaten flinke gaten in de weg. Ik zal later proberen om een filmpje up te loaden waarin we in de auto zitten, is echt hilarisch om te zien!

Natuurlijk wilde ik zelf ook graag een stukje rijden, maar dan liever op het strand waar het wat vlakker was. Daar mocht je 80km/pu rijden en de wind waaide fijn door je haren. Helaas is aan het einde van de eerste dag onze koppeling in de 4wd al kapot gegaan, maar gelukkig hadden wij een dekkende verzekering erbij afgesloten. We konden alleen nog over het strand rijden in 2wd en zijn daarna doorgereden naar onze campingplaats, waar de arboriginals wonen. Savonds heeft een arboriginal een originele dans opgevoerd voor ons (en alle dronken britten) bij het kampvuur wat wel bijzonder was om te zien.

Ik had net een boek gelezen ‘Australie op blote voeten'en heb het daar met de arboriginal nog over gehad. De arboriginal (Malcolm was zijn australische naam, Smiley zijn arboriginal naam)deed het dansen voor toeristen als werk. Hij heeft het met mij gehad over de verschillen in de culturen en heb er veel van opgestoken. De volgende ochtend kreeg onze groep een nieuwe auto gelukkig en konden we onze weg vervolgen. We hebben nog in een mooi zoetwater meer gezwommen (mooiste wat ik tot nu toe heb gezien) en lekker in een Creek liggen badderen.

De tweede avond verbleven we op het strand, zonder water, wc's etc, dus moesten we echt ‘back to nature'. Wel leuk zo in het donker met een zaklampje tussen je tanden plassen achter de tent, in de hoop dat de dingo's (wilde honden) niet net langs kwamen lopen. Ook nog een bijzondere maansopgang gezien. Sochtends werden we door de opkomende zon al vroeg uit onze tent gebrand (rond half 6) en zijn we weer teruggekeerd naar het vaste land.

Na ons Fraser Island avontuur zijn we doorgereden naar Noosa. Dit mag bestempeld worden als het leukste plaatsje tot nu toe..lekkere eet- en koffietentjes, mooie stranden, goede winkels en een heerlijke relaxte sfeer. Daar hebben we 4 dagen vertoefd en heerlijk genoten van ons boxspring bed, wat een luxe! We hadden zelfs een eigen appartement.

Na Noosa zijn we doorgereden naar Brisbane. Brisbane is weer iets heel anders, de mooie kustplaatsjes werden opeens ingeruild voor een stad. Brisbane is een leuke stad, er zijn verschillende universiteiten en dat maakt het zowaar tot een studentikoze stad, ook zijn er veel leuke musea..en we zijn weer eens een avondje wezen stappen samen met Tim en Peter die bij Doug verbleven, een vriend van Peter. Wij hebben ook nog een nachtje bij Doug geslapen, omdat we zo ontzettend nieuwsgierig waren naar zijn riante villa. Gelukkig houdt de moeder van Doug van gezelschap en waren we van harte welkom.

Brisbane als stad was leuk, maar met het warme weer wilden we liever zo snel mogelijk weer naar het strand. We kwamen in Byron Bay aan waar iedereen het tijdens onze reis over had. Het stadje waar je ultiem kan surfen en waar iedereen heel relaxed langer blijft dan gepland. Daar hebben de afgelopen week doorgebracht. Op mijn verjaardag heb ik mijn eerste surfles gehad, wat overigens eigenljik wel gelijk goed ging! Daarna zelf een dagje een board gehuurd, maar er zaten zoveel blue bottles (grote 4m lange stingers) in het water dat zelfs met een wetsuit ik nog gestoken werd. Dus na een tijdje maar opgegeven, want overal waar de stinger je raakt, krijg je nare branderige plekken.

Mijn verjaardag zelf was erg gezellig, we zijn een taartje gaan eten bij de bakkerij en de avond erna hebben we met een groep gebbqed en kreeg ik van Lin, Peter en Tim een taart met kaarsjes!

Na Byron Bay zijn we inmiddels weer wat afgezakt naar het zuiden richting Sydney. Het is de bedoeling dat we daar de 24e zijn en dat betekent dat we nog zo'n 1000km moesten afleggen. Inmiddels zijn we halverwege en zitten we nu in Port Macquarie en hebben we gisteren nog een dagje gesurft. De tijd gaat hard, Australie is al bijna ten einde, maar gelukkig mogen we dan Nieuw-Zeeland nog gaan aanschouwen.

6 reacties | reageer

Het heen en weer aan de East Coast...

Gelukkig zeggen foto's al heel veel...maar toch nog even een kort verslag voor de thuisblijvers.

Na ons vertrek uit Cairns zijn we via de Tablelands doorgereden naar het zuiden. Na een korte noodgedwongen slaapstop in de middle of nowhere (Yungaburra,  kwamen we aan in Townsville, een stadje dat niet zo veel voorstelt, maar wat de opstapplaats is voor de Ferry naar Magnetic Island.  Op Magnetic Island was ons plechtig beloofd dat we koala's in het wild zouden zien, maar helaas was dit niet het geval. In plaats daarvan hebben we wel veel dronken schoolies  in het wild gezien (zijn 18-jarigen die hun middelbare schooldiploma hebben gehaald en helemaal los gaan om dit te vieren). Ook hebben we rond gereden in het oudste barrel wat er maar bestaat...een auto waarin je met 2 handen moest schakelen wilde je er beweging in krijgen en je moest met 2 voeten remmen wilde je er voor zorgen dat ie zou stoppen, maar goed het reed en daar ging het om.

Na Townsville zou onze volgende stop Airlie Beach zijn. Wij zijn echter eerst door gereden naar Mackay, omdat we daar onze auto om moesten ruilen..toen we namelijk in Cairns onze auto gingen ophalen, die we een maand zouden gaan huren om er mee naar Sydney te rijden, bleek dit een grote,luxe en vooral snelle auto te zijn, namelijk: een Daihatsu Koekblik. We willen natuurlijk wel een beetje in stijl reizen..en we waren gehecht aan onze Ford Focus, dus in Mackay hebben we het koekblik ingeruild voor onze classy car. Na een korte stop in Mackay terug gereden naar Airlie Beach en vanaf daar zijn we op de zeilboot (de S.V. Whitehaven, voor de insiders onder ons ;)) gestapt voor een 3-daagse zeiltoer richting The Whitsundays....en dat was mooi, adembenemend! Witte stranden, doorzichtige blauwe wateren en een strakblauwe lucht! En uiteraard hebben we weer de nodige lol op de boot gehad met de groep van 27 mensen...er waren Canadezen, Denen, Engelsen, Fransen en een verdwaalde Taiwanees.

Na een relaxte zeiltocht van 3 dagen, afgesloten van de buitenwereld en heerlijk tot rust gekomen te zijn, kwamen we terug in Airlie Beach. Tot onze verbazing zagen we dat we 20 keer gebeld waren door het autoverhuurbedrijf...we willen geen namen noemen, maar we bedoelen Thrifthy...de auto die we opgehaald hadden in Mackay bleek niet geregistreerd te zijn..kortom we reden met een onverzekerde auto rond en of we hem zo snel mogelijk terug konden brengen in Mackay. Ach ja we hebben toch niet veel beters te doen, dan heen en weer te rijden om auto's om te ruilen, haha!

Anyway de dag erna zijn we dus weer naar Mackay gereden om de auto om te ruilen en vervolgens onze tocht te vervolgen naar Hervey Bay om daarvandaan een 3 daagse 4WD-selfdrive-tour te doen naar Fraser Island. Dat was geweldig! Wordt vervolgd....

O ja we zijn inmiddels al echte Ozzies en zijn we dus evt. ook bereikbaar op het volgende Australische nummer: +61448812489

7 reacties | reageer

Familie in Adelaide, Cairns en Cape Tribulation

Om maar even met de deur in huis te vallen: internet is hier heel suf en duur. Foto's uploaden gaat heeel traag en we zitten talloze uren s'avonds onze gezellige kiekjes te bekijken die we graag met jullie willen delen.  Het kan dus voorkomen dat er eerst een foto opstaat en we daarna geen tijd meer hebben om verhalen etc te schrijven. Dat was wel iets wat we hier niet hadden verwacht in Australie!  Linda heeft nog wel zo'n fantastische mini laptop meegenomen, maar soms zitten we hier tenenkrommend te schrijven ;)

Maarrr... verder is het hier fantastisch! We zijn inmiddels al in Cairns aangekomen (in het noorden) maar zijn eerst nog gezellig bij mijn familie langs geweest in Adelaide. We kwamen savonds laat aan bij mijn achtertante, zij heet Plony. Ze woont samen met Jack (8 jaar) in een echt Australisch huisje, wat inhoudt, goeie arco en de gordijnen altijd dicht (ze houden hier van privacy). Een hartstikke gezellige tante waar we mochten blijven logeren en wat bleek dat de avond erop een gezellig bbq was georganiseerd met de hele familie, omdat men mij graag als familielid wilden ontmoeten.  De volgende dag zijn Linda en ik eerst langs mijn oma's broer geweest (de vader van Plony) en deze man (Paul) is in de jaren '50 al naar Australië vertrokken. Paul nog bedankt voor de extra fotoruimte! Daarna zijn we doorgereden naar Mary (de andere dochter van Paul) en hebben we de rest van de familie ontmoet! Het was een warm welkom, we hebben lekker gezwommen in hun zwembad en s‘avonds heerlijk gegeten! We mochten ook nog blijven slapen en de volgende ochtend vlogen we helaas alweer naar Cairns, anders hadden we zeker nog wel wat langer willen blijven...;)

Op het vliegveld had ik nog een klein adhd momentje, want ik had het supertool zakmes van mijn papa in mijn handbagage laten zitten. Ik liep vrolijk door de douane heen en toen werd ik natuurlijk teruggehaald. De douanier zei: you have a knife in your bag...? Dus zei ik maar met een lieve glimlach en nogal geschrokken, o ja, sorry...die is van mijn vader.. die mag je echt niet meenemen hoor! Toen mocht ik hem gelukkig inchecken, want de douaniers vonden hem ook heel gaaf. Zestonden me aan te moedigen hem netjes op te bergen in het vervolg :).. Het verhaal over mijn telefoon zal ik jullie maar besparen, maar Plony heeft hem nog voor onze vlucht kunnen brengen op het vliegveld, waarvoor grote dank! (meer hoef ik er denk ik niet over te zeggen ;))

Het klimaat tussen Adelaide en Cairns was een wereld van verschil. Waar het in Adelaide superwarm was (40graden), hadden we in Cairns een temp. Van zo'n 25 graden, wolken en zelfs regen!  Tim (Linda's vriend) en Peter zouden we in Cairns ontmoeten, want die waren ook net aangekomen. Na dit romantische weerzien tussen twee geliefden hebben Lin en ik een auto gehuurd om naar het tropisch regenwoud te gaan rijden. Daarbij zouden we langs wat leuke spots en plaatjes komen en uiteindelijk hadden we gezien dat we konden jungle surfen, wat ons heel leuk leek.  

Helaas zijn niet alle stranden hier even mooi, in Cairns zelf ligt er alleen maar modder en dan nog mag je hier niet zwemmen, vanwege haaien, kwallen en krokodillen. Voor ons Nederlanders even wennen, want wij hoeven niet echt ergens voor uit te kijken. De stranden richting het regenwoud waren al mooier, maar helaas reden wij door de stromende regen en hoosbuien naar het hoogste gelegen verharde weg in het regenwoud; Cape Tribulation. Daar hebben wij een nacht in een hostel geslapen en was wel heel bijzonder. Alleen de hoosbuien werden op een gegeven moment wat deprimerend. Maar goed dit heeft meteen een nieuwe hobby opgeleverd, namelijk: scrabblen. Maar de volgende dag gingen we junglesurfen en dat was wel echt leuk! Vervolgens zijn we nog langs een opvangcentrum geweest voor vleermuizen en die waren erg groot, ik mocht ze zelfs voeren.  Vervolgens zijn we naar Port Douglas gereden en een avondje gaan stappen. Laten we het er maar op houden dat het een late avond werd;). En een vroege morgen want ik wilde nog perse Koala's knuffelen en dat kon in Kuranda, wat op de weg terug ligt naar Cairns.

We hebben de auto in Cairns ingeruild voor een tweedaagse boottocht, om met zn vieren te duiken (en voor Jeanne te snorkelen). Gelukkig geen enge haaien, etc, maar een mooie reef met bijzondere visjes, kreeften, zeesterren, kleine haaien en we hebben een hele grote seaturtle gezien. Helaas werd ik geveld door een keelontsteking (waarschijnlijk door alle airco en het duiken) en zijn we bij terugkomst in Cairns naar de dokter gegaan voor een antibioticakuurtje. Gelukkig gaat het nu alweer wat beter en gaan Linda en ik morgen met de auto naar het zuiden rijden om daar nog wat mooie plekken te bezichtigen. Dus tot snel!

Liefs!!!

8 reacties | reageer

Melbourne en de Great Ocean Road

Melbourne & the Great Ocean Road

We zouden Jeanne en Linda niet zijn, als we in een korte tijd niet al veel zouden hebben gezien en gedaan. Na een lange maar comfortabele vlucht met tandenborstels, sokken, oordopjes, ijsjes, leuke films en goede service kwamen we aan op Melbourne International Airport op 2 november...althans dat dachten we.  Onze jetlag brak ons direct op en we kwamen er achter dat we al op 3 november leefden...no worries...Gelukkig kwamen we s'avonds aan en konden we meteen in ons bedje duiken in Hotel Discovery op Franklin Street.  

De volgende dag gingen we de stad verkennen met de City Circle, de gratis toeristentram (inclusief stinkende zwervers).  Ook zijn we op de 55^e verdieping van het Rialto geweest voor een fantastisch uitzicht. In de stad bleek een festival gaande met paardenraces. In Australië blijken ze daar helemaal gek van te zijn. Het is net zoals in films dat iedereen er helemaal opgedoft, met hoedjes, veertjes en jurkjes naar toe gaat. Wij wilden dit Event niet missen en besloten op donderdag 5 november naar Oaks Day te gaan. Deze dag staat bekend als ladies day en de dresscode was pink rose. Pink roses hadden we niet in onze backpack, we zijn toen in 2^e hands zaakjes in de artistieke wijk Fitzroy accessoires gaan zoeken.  Nadat deze missie geslaagd was, sloeg de jetlag om 15.00 toe.  We gaven er niet aan toe en zijn we een kijkje wezen nemen in de wijk St Kilda. S'avonds zijn we lekker uit eten geweest in een klein gezellig Italiaans restaurantje..met de nodige drankjes op werd het een gezellige avond en mochten we de deur niet meer uit van Dino, onze ober. Na de nodige vervelende avances van zijn kant, hebben we hem vriendelijk bedankt en zijn we weggegaan.  

De volgende morgen stonden we om 9.00 compleet dressed up klaar om naar de paardenraces in Flemington te gaan. Via het hostel konden we een transfer en een ontbijt krijgen..dit werd geen succes..het fenomeen van de paarse krokodil was aanwezig. We werden van het kastje naar de muur gestuurd..en dat voor $35 p.p. In dit geval wel worries, want hier werden we niet blij van! De Races waren geweldig, heel veel mensen, opgetut, verkleed en de zon brak voor het eerst ook door. We hebben de sfeer goed geproefd, geen geld gewed, maar we genoten! Na veel wikken en wegen hebben we bij terugkomst in het hostel ons beklag gedaan over de paarse krokodil-affaire. We hadden onze eerste zin nog niet uitgesproken of de manager gaf ons al het geld terug, want zij had ons al verwacht en bood haar excuses aan. Blij en opgelucht vielen we in slaap...

Vrijdag zijn we de stad verder gaan verkennen, lees: shoppen.  Een vriend van Jeanne, Klaas, liep stage in Mebourne en ‘s middags hebben we hem en 2 vrienden van hem afgesproken in de Italiaanse straat, Lygon street. S'avonds zijn we het nachtleven in Melbourne gaan verkennen, maar dat viel voor ons een beetje tegen...slechte muziek en veel drank bleek het motto. Maar goed, we hebben ons prima vermaakt.

Zaterdag vertrokken we met onze huurauto richting de Great Ocean Road. Deze loopt langs de zuidkust van Victoria naar South West Australië. Het is een fantastische route langs de kust met de nodige bezienswaardigheden (zie foto's). Het links rijden was even wennen, gelukkig hadden we een stoere Ford...maar wel een automaat ;). Het is nu zondagavond en we slapen in Portland en zijn op weg naar Adelaide om daar familie van Jeanne te bezoeken. Dinsdag vliegen we naar Cairns en daar zal onze trip langs de oostkust beginnen...

Wij gaan lekker slapen, bedankt voor alle leuke berichtjes!

Liefs Lin&Jean

14 reacties | reageer

Volgende pagina »